Dag 3: Vrijdag 1 november 2019

Vertrek van uit Johannesburg naar Vredefort, 145 km. We gaan hier naar Vredefortkrater. Dit is de op een na grootste meteoorinslagkrater op aarde. Vredefort ligt in deze krater. Gereden: 151 km.

Om 7.00 uur opgestaan na een nacht heerlijk geslapen te hebben. Kan ook niet anders na een nachtvlucht in economyclass. Vervolgens genoten van een lekkere douche. Om 08.00 uur zaten we aan het ontbijt wat werkelijk super lekker was met heerlijke eieren en kei lekker vers fruit. Na het ontbijt zijn we alle bagage weer naar beneden gaan sjouwen, gelukkig werkte de lift vanmorgen weer en konden we gebruik maken van zo’n goudkleurige bagagekar zoals je in films ziet.

De Garmin ingesteld op onze volgende locatie en rijden maar. Jeetje wat is Johannesburg druk, we gingen via de M6 dwars er doorheen. Maar beiden chauffeurs, Ger en Ton in dit geval, zijn niet voor een kleintje vervaard en stuurden de auto’s perfect door de ochtendspits heen. Na ongeveer 1 uur waren we de stad uit en was het meteen veeeeeeel minder druk. We zijn echt op kampeervakantie en dus na anderhalf uur de auto’s langs de kant en koffie gedronken. Nee, niet bij een restaurant of zo maar gewoon vers flessenwater en dan een gaspitje op een gasfles en water koken. Voor Ger en Edith heel normaal maar voor ons is dit toch echt al decennia geleden. Ton en ik waren het toch niet verleerd. Hahaha. Gezellig koffie gedronken waarbij regelmatig getoeterd werd door passerende auto’s. Onduidelijk of ze leuk vonden of ons juist ergens voor waarschuwden. Na een half uur alle spullen weer opgeruimd en verder gereden naar onze camping in Vredefort.

Toen we het volgende dorp binnen reden zagen wij een Pick n Pay waar we de boodschappen ingeslagen hebben die we gisteravond niet konden vinden, zoals bier en whisky en Gin en nog wat andere broodnodige zaken!!!!! Het was een gigadrukte bij alle ATM’s, mensen stonden in lange rijen voor de pinautomaten. Waarschijnlijk vanwege betaaldag, die mogelijk op eerste dag van de maand is. Hierna het laatste stukje van onze route van vandaag afgelegd. Op de laatste 6 km van de route ging de asfalt over op gravel. We konden hierdoor een heel klein beetje voorproeven hoe het de komende weken zal zijn. Vervolgens kwamen we aan bij een groot hek en na aanmelden via de telefoon werd de poort open gedaan. En kwamen we na 100 mtr. uit bij een bewaker die de kentekens van onze auto’s noteerde, waarna wij ons konden melden bij de receptie. We kregen ons bewijs van inschrijving en moesten daar weer mee langs de bewaker die nu bij het volgende hek stond. Hij controleerde onze inschrijving en toen mochten we door rijden. We kregen een mooie plek aan de Vaal River. Eerst de tenten opgezet, bedden opgemaakt. Extra inflatable matrassen onder de standaard matras gelegd want onze botten worden ook wat ouder. Toen de lunch gemaakt, broodjes ham en kaas en ijskoude frisdrank. Het was drukkend weer en bij de receptie was ons verteld dat er regen voorspeld is. Hmmmmmmm dat is minder, maar och we komen uit Nederland en zijn wel wat gewend, toch? Terwijl we na de lunch onze boodschappen, buiten de auto, praktischer gingen indelen werd het steeds donkerder. Toen vielen de eerste druppels en klonken de eerste donderslagen en moest alles weer als de wiedeweerga in de auto. Als de sodemieter de ramen van de tent, aan de kant van de inkomende wind, dicht en voordat dit goed en wel klaar was viel de regen met bakken uit de hemel. Het bliksemde en donderde en je gelooft het niet.........er vielen hagelstenen zo groot als knikkers. Wat een noodweer, niet meer normaal. En dus zitten we nu in de auto ons reisverslag te schrijven. Zuid Afrika zit evenals vele andere Afrikaanse landen te springen om water en......water is what we’ve got!!! Wij hebben daardoor de reisverslagen kunnen maken. Dus een win-win situatie.

Rond 17.00 uur werd de regen minder en besloten we om naar de kiosk van de camping te lopen want Ger is ergens zijn hoed kwijtgeraakt. Hij heeft die hoed niet alleen voor de zon nodig maar ook dat de impact minder heftig is als ie z’n kop stoot. Regenjassen aan en muts op. Het blijkt een klein winkeltje te zijn maar ze verkopen petjes. Dus Ger’s hoofd is weer gered. Verder, ondanks de regen, ook een ijsje gekocht en op het gezellige terras, banken en tafeltje en rieten afdak, deze genuttigd. Niet snel daarna begon het weer flink te onweren en kei hard te regenen en het werd ook frisser. Ze hebben geen restaurant en met dit weer buiten eten koken gaat hem ook niet worden. Goede raad is duur, wat nu? Ze hebben wel drank en een biertje is net zo veel als 2 boterhammen! Dus voor sluitingstijd de nodige flesjes bier, Smirnoff/lemon en soort rosé gekocht. Het was kei gezellig. Toen viel volgens Afrikaans gebruik ook nog de elektriciteit uit. Maar plassen bij kaarslicht is heel sfeervol. Gevolg was dat we tot ongeveer 19.30 op ‘ons’ terras doorgebracht hebben want toen werden we weg gestookt door de buren die het aanpalende gebouw huurden met een groot gezelschap . Helaas werden we niet uitgenodigd voor de barbecue. Inmiddels was het ook wel koud buiten. Terug naar de auto’s en naar bed.

20.00 uur kinderbedtijd. Voor Ger en Edith gesneden koek ondanks dat zij ook nog nooit eerder een dergelijk noodweer in Afrika hebben gehad maar voor Ton en Rina was dit de eerste nacht ooit in een klein tentje op het dak van een hele dikke auto. Alles ging prima tot onze nieuwe buren, een groot gezelschap vissers, achter in een van hun auto de meegebrachte speakers en lampen vol open zetten. Vol vette hardcore die af en toe zelfs het, nog steeds giga knetterende en flitsende, onweer overstemde. Een festivalterrein was er niets bij. Dit duurde tot middernacht! Daarna werd het geluid en het licht gedimd tot het niveau waarbij je geen gehoorbeschadiging meer oploopt. Wat een nacht maar goed voor het verslag. Uiteindelijk om 05.15 uur gezond weer op.