Dag 6: Maandag 4 november 2019

We rijden van Witsand naar Kalahari Guest House & Farm stall, 208km.

Oorspronkelijk was het plan om naar Kgalagadi te rijden. Maar helaas - door een foutje van Edith in de reserveringen - worden we daar vanaf morgen pas verwacht:(( Overigens wordt de afstand van 445 km nu verdeeld in 2 etappes, wat een voordeel is. Zo zie je maar weer, elk nadeel… Gereden: 265 km.

We stonden heerlijk vroeg op, om half zes. Het was warm toen we naar bed gingen, maar in de vroege nacht werd het toch wel fris! Dan heb je wel je dekbedje nodig en bij Rina en Ton lag die onder de matras in plaats van erop. Dus waren ze genoodzaakt lekker dicht tegen elkaar aan te kruipen. Zo heel dicht schijnt historisch te zijn. We pakten de tenten in, douchten en maakten ontbijt. De zon was inmiddels al weer gestegen en dus was de temperatuur nu heerlijk! Om ons heen konden we al genieten van duikertjes en springbokjes. Maar helaas ook aapjes (meerkatten) Daarom maar geen eitje bij het ontbijt, want daar zijn ze tuk op. Een iemand moest steeds de wacht houden of ze van onze spullen afbleven. Uiteindelijk waren we klaar om te vertrekken. En dan: ben je zomaar je autosleutel kwijt… De hele auto op z’n kop gezet, tassen herpakt, douchegebouw onderzocht, je kent dat wel. En nee, we noemen geen namen:)) Na enige tijd, ja hoor, daar was ie dan; gewoon bovenop een tas. Gelukkig want we hadden geen plan B. Inmiddels was het ruim acht uur geweest en tijd om nu echt te vertrekken.

Op naar een viewpoint waar je mooi over het hele gebied heen kijkt. Gisteren toen we aankwamen hadden we daar geen puf meer voor, dus vandaar dat we dat vanmorgen deden. Het was mooi en dus de moeite waard! Daarna naar het brullende zand, want dat moet je toch ook gezien hebben. Gisterenavond riep iemand opeens dat hij onweer hoorde. Er was echter geen wolkje aan de lucht. Dus gaan we er nu gewoon vanuit dat dit het brullende zand moet zijn geweest! En zo niet, dan toch:)) We zijn het witte duin op geklauterd, en waren gelijk bekaf. Het was zo heet en zo hoog. En dan moet duin 19 in de Sossusvlei nog komen… Maar het was de moeite waard. Rina klom zelfs nog een etage hoger en zei dat het uitzicht fenomenaal was. We geloofden haar meteen.

Inmiddels was het bij half tien geworden en togen we richting Upington. De eerste 70 km (van de 208) was gravel en/of zand. Dus dat schiet dan niet zo hard op. Wel een mooie route met weer veel commune-wever-nesten. Hele bouwsels die stroompalen het loodje lieten leggen. We denken niet dat de stroomverbinding nog intact was.

Om 12:30 uur arriveerden we in Upington. Daar zouden we eerst lunchen en daarna boodschappen doen. Het eerste de beste eethuis was van ons. Helaas hadden ze alleen “grote” lunchgerechten, dus zouden we dat doen en dan vanavond een boterham eten. Toen we het eerste drankje (fris) ophadden en de bestelling geplaatst, viel de stroom uit… (This is Africa, man) Na enige tijd kwam de eigenaresse zeggen dat ze het stroomaggregaat aan ging zetten. Rina en Edith dachten toen, we gaan vast boodschappen doen in de nabij gelegen Pick N Pay. Ger zou de telefoon over laten gaan als het eten er aan kwam. Helaas kwam dat sneller dan verwacht. Dus hebben we de boodschappenkar even geparkeerd naast de rijst en macaroni en zijn eerst gaan eten. Na het eten de boodschappen afgemaakt (gelukkig stond de kar er nog). Omdat de koelkast van de auto van Ger en Edith het had begeven, naar een 4x4 shop en naar Midas gereden. Daar een nieuw snoer, kroonsteentje en startkabels gekocht. De eerste 2 hadden we nodig voor de koelkast, de laatste omdat die in geen van beide auto’s aanwezig was.

Tenslotte via het tankstation de laatste 50 km gereden naar Kalahari Guesthouse & Farmstall. Daar kwamen we om een uur of vier/half vijf aan. Grote farm met een leuk shopje. Door de mevrouw kregen we een plaatsje toebedeeld aan de dam, waar helaas al geen water meer in stond. Er lag nog wel een kano, maar daar konden we niets mee. Het bleek al sinds 2017 niet meer te hebben geregend. Onvoorstelbaar voor ons uit Nederland. We hadden een mooi plekje met (dachten we) eigen sanitair. Later kwamen er nog 4 nederlanders in twee auto’s, waarvan een met Nederlands kenteken. Ze gingen weliswaar aan de andere kant staan, maar maakten wel gebruik van “ons” sanitair. Gelukkig hebben we geen last van ze gehad… Ger en Ton gingen de koelkast repareren. Ze hebben gelijk de hele stroomvoorziening gerepareerd, want die was echt knudde gemaakt! Helaas deed de koelkast het nog steeds niet:)) Uiteindelijk bleek het alleen een kwestie van een zekering te zijn, maar de man die uitleg had gegeven had díe zekering niet aangewezen, wel 3 andere. Gelukkig hebben we een aantal zekeringen meegekregen. Toen het donker werd hebben we het vuur aangestoken met daarop de ketel water voor een kopje koffie. (ketel is nu echt pikzwart, maar het mocht van de verhuurder en het water kookt wel héél snel). Verder aten we broodjes met worstjes. Na het eten deden we nog twee spelletjes Black Story en daarna vertrokken we naar onze tent. Weer een mooie dag gehad in dit prachtige land!