Dag 7: Dinsdag 5 november 2019

Dag 7. Van Kalahari guesthouse & farmstall naar Twee rivieren. Gereden: 199 km.

06.00 uur wakker door de zon en de vogeltjes. Meteen de tent ingeklapt want dit blijft een warme klus dus beter eerst dat doen en daarna pas douchen want anders moet je nog keer. Daarna ontbijt gemaakt en toen alles ingepakt en vertrokken naar de grens met Botswana. Hier gaan we namelijk de grens over en het Kgalagadi park in. Dit is een SANpark en is van Zuid Afrika maar het waren vroeger 2 parken waaronder dus 1 van Zuid-Afrika en 1 van Botswana. Deze zijn samengevoegd tot het Kgalagadi park. Via dit park ga je daardoor ook de grens met Botswana en over 3 dagen de grens met Namibië over.

We hadden geen internet of telefoon terwijl Ger zijn bloedprikwaarde, die veel te hoog was, door moest geven aan de trombosedienst ivm zijn medicijnen. Ger heeft bij de eigenaar van de camping zijn probleem uitgelegd en kreeg meteen de mogelijkheid om hun computer met internet te mogen gebruiken om de te hoge waarde door te kunnen mailen, waarna Ger dan bij de volgende camping een bericht zou hebben hoe de verandering van medicijnen zou worden. De goede man bedankt voor zijn hulp en verder gereden naar de nieuwe locatie. Het is al snel weer heel warm en gelukkig hebben de 4x4 auto’s een goede airconditioning.

Bij de ingang van het Kgalagadi Transfrontier park aangekomen moesten we alle grensformaliteiten in orde maken. Eerst bij de dames voor de permit, daarna naar de douane voor de paspoorten en toen naar de politie voor de auto’s. Dit begrepen we echter pas later. Met name de douanebeambte was een erg formeel persoon. Hij zag dat wij bij de dames stonden voor de permit. Wij waren de enigen en hij gaat naar zijn kantoor. We komen bij zijn balie en met veel moeite komt hij vanuit zijn kantoor overeind, doet heel uitgebreid de deur dicht, loopt naar de balie, zegt niets en staat te wachten. Wij maar gevraagd wat hij wilde hebben. “Passports”. Deze afgegeven en hij zette er met een harde klap een stempel in en gaf de paspoorten weer terug. Hij zei weer niets. Wij bleven wachten op dat moment nl. niet wetende wat hij verder nog nodig had. Uiteindelijk vraagt hij toch wat wij nu nog willen. We retourneerden zijn vraag en uiteindelijk verwees hij ons door naar de politie. Daar werden toen de autopapieren gecontroleerd. Toen moesten we naar buiten en werden de auto’s zelf gecontroleerd. Toen alles in orde bevonden was konden we het park inrijden.

Vervolgens konden we zelf een plekje zoeken op de camping. Een plekje gevonden onder de boom. Rina wilde graag meteen de tent open klappen zodat de wind er doorheen kon waaien en zij zelf, na deze warme klus, kon gaan zwemmen. Ja, ja deze keer een zwembad op de camping. Toen water gekookt voor de koffie. Toen zagen we een beter plekje en is Ton, met de tent open geklapt op het dak, zachtjes naar de nieuwe stek gereden. Heerlijk gaan zwemmen maar het was een eindje lopen waardoor het water echt als een grote verkoeling kwam, want inmiddels was het 40 graden. Eerst nog even de campingwinkel binnengegaan voor het kopen van internet tegoed. Bleek dat zij al sinds vorige week geen internet hadden, dus hebben we nu geen internet. We hebben meer dan een uur in het, niet al te grote, zwembad doorgebracht en toen terug naar de tenten. Bleek dat Ger geen bericht had gekregen via sms of bellen van de trombosedienst. Goede raad is duur, wat nu? Uiteindelijk gesmst met Jelske en zij heeft via alle doorgestuurde inloggegevens het account van Ger bekeken. Bleek dat daar ook nog geen nieuwe berichtgeving op stond. Uiteindelijk liet Jelske rond 17.00 uur via sms weten wat de trombosedienst had beslist. Ger was de koning te rijk met zoveel geweldige hulp van Jelske, onze echte dutymanager op afstand! Bij Jelske en Jeroen, die met de kinderen, in de flat van ons zijn, is het minder want de wc zit verstopt. Hopelijk kan de COR het probleem snel oplossen.

Rond 18.00 uur de barbecue aangestoken voor een heerlijk braai met steaks, zoete aardappel en eigen gemaakte eiersalade en yoghurt met verse ananas als toetje. Heerlijk gegeten. Daarna als de sodemieter aan de afwas want morgen moeten we om 05.30 uur op om onze eerste gamedrive te doen op zoek naar de leeuwen en allerlei, zoals Rina oneerbiedig zegt, “hertjes”. Het was in de tent nog steeds poepheet en we hebben dus onze recent gekochte slaapzakken niet nodig. Welterusten!