Dag 17: Vrijdag 15 november 2019

Vanuit Palmwag volgen we gedurende 238 km. de C43 naar Opuwo. Gereden: 269 km.

Nadat we gisteravond na het eten terug waren bij onze tenten hebben we nog een lekkere koffie met Kahlua gedronken. De olifanten hoorden we grazen achter ons. Dat is echt eng want dit is toch echt heeeeeeeeeeeel dichtbij. En als zij ons niet meer aardig vinden, welke kant kunnen we dan uit want aan de andere kant was onze buitenkeuken. We zijn blijven zitten tot onze drankjes op waren en toen besloten we toch maar de “schijnveiligheid “ van onze tenten op te zoeken. Ook al zijn de olifanten groot en zouden ze bij de tent kunnen, ze hebben daar toch echt niets te zoeken. Ze zijn gek op appels maar die zitten in de krat in de achterbak van de auto. De temperatuur is heerlijk buiten en de sterren en de, inmiddels, afnemende maan staan hoog aan de hemel. Slapen in de tent die aan 4 zijden open is, wel voorzien van muskietengaas, is geweldig. Ik was benieuwd of ik de olifanten vanuit mijn bed zou kunnen zien. Helaas, zij waren weer verder getrokken door de rivierbedding. Heerlijk geslapen.

Rond 06.00 uur uit bed en lekker douchen. Ger heeft zijn bloedwaarde geprikt en deze kan hij straks weer doormailen. Het gaat de goede kant uit want het is met anderhalve punt gezakt. Toppie! Hierna ons dagelijkse ritueel van tenten gedeeltelijk uitruimen. Ik ben nl. een soort van prinses op de erwt. Ton en ik hebben dus ieder een inflatable matras onder het matras van de tent, een dekbed op het matras, daar overheen een onderlaken, daarop een kussen, een katoenen slaapzakhoes en daar overheen een open geslagen slaapzak. Dit past natuurlijk allemaal niet in de tent als hij ingeklapt is dus moeten we er iedere keer een aantal zaken uithalen, die we op de volgepakte achterbank kieperen. Duurt effe maar dan hedde ok wa.

Na ons gebruikelijke ontbijt met gebakken eitje, de afwas gedaan en klaar voor vertrek. Eerst nog onze was opgehaald die we gisteren afgegeven hebben. Alles weer lekker gewassen, heerlijk. Nu kunnen we er weer een week tegen. Voor de zekerheid gebeld met de camping in Opuwo voor een reservering en ze hadden plaats.

Alles oké dus om 08.45 uur zijn we weggereden. We gaan onze hele reis, 238 km, rijden over gravel. Het werd snel warm en we genoten van het geweldig mooie uitzicht. We zagen weinig dieren en waren daar al voor gewaarschuwd. Dit alles heeft te maken met de extreme droogte die het overgrote deel van Afrika ten deel valt. We werden via borden gewaarschuwd voor olifanten maar we zijn helaas niet meer tegen gekomen dan verse olifantenpoep. Dus ze zijn er wel maar we hebben ze niet gezien. We hebben nog wel een Kudu gezien. Verder blijft voor mij 'het totale niets' het meest overweldigde van deze reis.

Op ongeveer de helft van onze tocht zijn we naar Fort Sesfontein gegaan. Dit is een fort nog gebouwd door de Duitsers eind 19e eeuw. We hebben daar koffie gedronken, jammer genoeg is het niet Duits genoeg voor “eine tasche kaffee mit kuchen”, dus hebben we volstaan met zwarte koffie want melk hadden ze ook niet. Ik heb daar nog een vrucht gekocht van de Mopane boom. Dit zijn, voor een niet-natuurkenner, een soort kastanjes. Iemand van de plaatselijke bevolking heeft met een mesje in de schil Afrikaanse dieren gesneden. Ik vind dat kei leuk en die past mooi in mijn kastje thuis.

Hierna de reis verder gezet naar Opuwo waar onze overnachtingsplek vandaag is. We zagen nog een 5-tal bavianen de weg oversteken maar ik was helaas te laat om een foto te maken. Via een giga kronkelende en soms kei smalle pas (Joubertpass) hebben we Opuwo bereikt. We moesten nog wel even wat boodschappen doen. Deze keer bij de Spar. Jeetje wat een drukte van mensen, allerlei culturen door elkaar. Himba’s, Herero, lichtbruine, donkerbruine, zwarte en witte mensen. Geweldig, ieders cultuur of achtergrond lijkt geaccepteerd te worden. De auto’s werden ‘bewaakt’ door een donkere man die zichzelf daarvoor aanbood en hiervoor dan, na afloop, een aantal namibische dollar ontvangt. Werkverschaffing heet dat.

Hierna doorgereden naar onze camping die ongeveer 3 km hoger op de berg ligt. We krijgen plek 5 en er is een zwembad maar de WiFi werkt helaas niet. Mogelijk door het weer, zeggen ze??...????

Eerst wat gedronken, toen de tenten uitgeklapt, de was opgeborgen en door naar het zwembad. Nou als jullie dachten dat we vorige week het Zwitserleven gevoel hadden, dan moet je dit zien. Een groot terras met een groot ovaal zwembad waarbij het water over de rand loopt en je uitkijkt over het hele dal. Geweldig!!! Een cocktail erbij en onze dag kan weer niet stuk. Al lezend in de ligstoelen en ondertussen uitkijkend over het dal hebben we de tijd volgemaakt totdat het buffetdiner begon.

Om 18.30 uur zijn we aan tafel gegaan. Het was een schitterend warm, koud en toetjesbuffet. We begonnen met een heerlijke goulashsoep met echt draadjesvlees en daarbij in olie gebakken brood. Echt heerlijk. Edith begon met visvoorgerecht bestaande uit mosselen en witvis, ook super lekker. Toen door naar het warme gedeelte waar ze Kudu, varkensvlees, lamsvlees en kip klaargemaakt hadden. Alles was heerlijk maar de Kudu was echt superieur. Verder kon je boontjes, pompoen, gebakken aardappelen, rijst en frietjes erbij nemen. Ook het saladebuffet was heerlijk en bestond uit bietjessalade, koolsalade, spinaziesalade en Griekse salade. Het was allemaal heerlijk van smaak. Dit alles in combinatie met bier voor de heren en witte wijn voor de dames. Het was kei gezellig en ‘baaie lekker’. Als afsluiting koffie met gebak maakte dat we moe maar voldaan rond 20.30 uur terug liepen naar onze tenten. De wind was inmiddels wat minder maar nog wel steeds zwoel dus het belooft een warme nacht te worden.