Dag 21: Dinsdag 19 november 2019

Van Camp Aussicht 248 km. naar Olifantrus in Etosha. Gereden: 324 km.

Deze ochtend was Ger weer als eerste op om de kachel aan te steken, zodat het water voor de douche verwarmd werd. Ger is echt stoker eerste klas. Deze keer gaat mijn voorkeur echter toch uit naar douchen met koud water omdat mijn blonde haar van het ijzerhoudende oranje gekleurde opgewarmde water hiervan spontaan een kleurspoeling krijgt. En, hoewel ik echt van de kleurtjes ben, hou ik het nu toch even bij blond. Daarbij komt dat het koude water niet echt zo koud is als bij ons. Nadat iedereen zich opgefrist heeft en de wc met uitzicht over de vallei heeft gebruikt gaan we aan de gebakken eieren met spek. Deze weet Ton weer heerlijk klaar te maken. Deze keer zit een magere schurftige zwerfhond op afstand naar ons en ons eten te kijken. We kunnen het niet aanzien en geven hem wat brood en water. Hij verschalkt dit snel en hoopt zichtbaar op meer. Na een paar boterhammen is hij tevreden en gaat weg.

Wij pakken alles weer in en vertrekken van deze “bijzondere” plek. Bij zijn ‘werkplaats’ staat Marius ons op de weg al op te wachten. We nemen afscheid van elkaar en Edith en ik krijgen ieder een blauw/groen gepolijst steentje uit zijn eigen mijn. Dit gesteente heet volgens mij, hij heeft het in het begin verteld maar ik ben het al weer vergeten, Dioptas. Tevens krijgen wij nog een volgende wijze les uit de bijbel en zijn gedachtengang. Hij geeft een A4tje met daarop een afbeelding van de Toren van Babel en een afbeelding van een parlementsgebouw en heeft daarbij de verwijzing naar Jesaia 44:6 geschreven. Thuis zullen we opzoeken wat hij bedoelt.

Na 5 km off the road vanaf de camping gereden te hebben, met onderweg nog allerlei zinvolle raadgevingen en gedachtes op metalen borden gelezen te hebben, komen we op de doorgaande gravelweg naar Opuwo. 60 km rijden en dan zijn weer in dat chaos gebeuren en kunnen we tanken en brood e.d. inkopen want onze volgende 4 dagen zijn we in Etosha en moeten we ons zelf min of meer bedruipen. Ger en Ton komen bij het tanken de jongen tegen die de vorige keer 50 rand heeft gehad om schoenen te kopen omdat hij op onze beide auto’s had gepast. Hij had hiervoor Braziliaanse havianas gekocht. Ik weet niet in welke winkel want voor die prijs, ca 3,50 euro, wil ik ze ook halen. Er was opvallend veel politie aanwezig. Ik zag ook iemand uit een politiewagen komen die een tenue droeg met het opschrift Forensic Pathologic Scientist. Zo iemand komt in Nederland bij een niet-natuurlijke dood.

We kregen niet duidelijk of en wat er dan mogelijk aan de hand was, dus reden we de stad uit en net buiten de stad moesten we de banden weer oppompen naar 2.4/2.5 omdat we ongeveer 100 km asfaltweg te gaan hadden. De politie kwam nog even langs om te kijken of er problemen waren, hetgeen dus niet zo was. Nog getracht te achterhalen wat de oorzaak was van zoveel politie maar daar lieten zij zich verder niet over uit.

Toen de snelweg op. Is toch wel weer lekker om na al die weken van hobbel de bobbel wegen weer op een gladde weg te rijden. Ook het typen van de reisverslagen is dan een stuk eenvoudiger. Onderweg nog een plekje gevonden om koffie te zetten met daarbij een stukje gebak. Worteltjescake notabene (grapje voor mijn collega’s). Vervolgens ook nog wat zuivelproducten en vlees moeten verstoppen ivm het veterinaire hek wat er aan gaat komen.

Toen door naar de ingang van Etosha National Park t.w. Galton Gate welke pas sinds 2014 voor publiek geopend is. We zijn 4 dagen in het park en gamedrive van campingplaats naar campingplaats. Je betaalt per dag dat je in het park verblijft en tijdstip van binnenkomst is tevens tijdstip vertrek. Nadat alle formaliteiten afgehandeld waren, reden we het park in naar de eerste campingplaats Olifantsrus welke op 60 km gelegen is. En wat een mazzel hadden wij, na ongeveer 8 km stond er een andere auto stil op het pad. Wat bleek aan de rechterzijde stonden 3 olifanten, moeder en baby en kind. Zij waren rustig aan te eten van het groen van struiken. wat geweldig mooi om te zien. Op een gegeven moment wilde moeder haar kroost het pad over laten steken. De eerste auto stond te dichtbij en moest achteruit. Wij dus ook allemaal. We stonden met 3 auto’s schuin achter elkaar. Toen moeder olifant vond dat wij allemaal op gepaste afstand stonden ging zij dwars op het pad staan en zorgde er zo voor dat haar kroost achter haar langs kon. Zij leek wel een klaar-over bij het oversteken van schoolkinderen. Wat fantastisch om te zien. Toen zij haar kinderen veilig aan de andere kant had liepen zij verder het gebied in. Ik wilde natuurlijk nog een laatste mooie foto van hen maken. Op dat moment draaide moeder haar kop, wapperde met haar oren en begon luid te trompetteren. Zij vond het duidelijk genoeg geweest. Nog wel de foto gemaakt maar toen toch maar snel verder gereden.

Onderweg zagen wij volop zebra’s en giraffen. Hierbij weer een volwassen dier met jong. We kwamen toen bij waterhole Jakkalswater en hier zagen we volop gieren die zich te goed deden aan een kadaver. We konden niet zien wat voor dier zij aan het verschalken waren. Omdat we niet precies wisten hoe laat we binnen de hekken van de camping moesten zijn en het inmiddels al 16.00 uur was geweest besloten we om nu rechtstreeks naar de camping te rijden. Op een bepaalde tijd gaat het dubbele hek, als afscherming tegen de wilde dieren n.l. dicht en wordt je geacht op de camping g te zijn. Je mag n.l. niet in het park zelf zijn ivm de gevaarzetting.

Rond 16.30 uur kwamen we op de camping aan en kregen we plek 6 toegewezen. Wederom een plek tegen het hek met uitzicht over het park. Al snel zagen wij een kudde van 25/30 Gnoe’s voorbij lopen. Wat mooi om te zien zo vanuit je luie stoel. Men heeft op de camping een lange pier van een kleine 100 meter gemaakt waardoor je vanuit de camping rechtstreeks naar een uitkijkplaats bij de waterhole kunt lopen. De dieren drinken hier vaker, zeker bij grote droogte zoals de laatste jaren. Edith ging meteen kijken of er dieren stonden maar dat was op dat moment niet het geval.

Vervolgens geborreld en toen was het alweer tijd om avondeten te maken. Deze keer rijst met boontjes en gehakt en boerwors in bruine uiensaus. We zijn het er over eens dat we geen boerwors meer kopen want alleen die van de allereerste keer was lekker en die daarna kwamen vinden we niet echt lekker. Toen vlug de afwas gedaan en gaan douchen.

De camping stond n.l. helemaal vol, dat betekent 10 plaatsen met max. 8 personen, en er zijn maar 3 douches. We konden gelukkig snel terecht. Hierna togen we naar de schitterende waterhole om dieren te spotten. Jullie zullen het misschien niet geloven maar we werden verrast met een moeder neushoorn met jong die stonden te drinken. Geweldig wat een kolossale dieren zijn dit. Moeder en kind gaven elkaar liefdevol kopjes. Zo mooi. De waterhole was voorzien van rood licht omdat dit beter voor de dieren zou zijn. Bij alle vorige waterholes was echter gewoon wit licht dus hoe betrouwbaar die info over rood licht is weet ik niet. Ger kreeg in ieder geval meteen commentaar van een vrouw, toen hij zijn zaklamp over de woestijn scheen, die zei of hij dacht dat de dieren dit witte licht prettig zouden vinden als er rood licht was geïnstalleerd speciaal voor hen. Met andere woorden “doe dat licht uit”. Uiteindelijk liepen moeder en jong verder de donkere nacht in en liepen wij weer terug naar de tent voor een afzakkertje.

De sterren stonden hoog aan de hemel en jemig wat zijn het er veel. Als je met je verrekijker kijkt dan zie je er nog veel meer. Van lichtvervuiling is hier totaal geen sprake. Het was weer een bijzondere dag en inmiddels was de temperatuur ook volledig gezakt, overdag was het 40+, en daardoor was het in de daktent ook prima vertoeven. Tot morgen!