Dag 32: Zaterdag 30 november 2019

Van Ihaha Camp 39 km. naar Kasane Gereden: 56 km.

We hebben besloten vandaag niet nog een dag op Ihaha camp te blijven staan. Hoewel het uitzicht spectaculair is en het hier zo mooi is, wordt iets meer luxe op prijs gesteld. Dus rijden we op ons gemak langs de Choberivier naar Kasane. Tijdens het opstaan en daarna werden we belaagd met miljoenen vliegjes! Niet de afrikaanse plakvliegen, want daar zijn we na bijna 5 weken wel aan gewend, maar minuscule vliegjes. We waren met de auto weer naar het toiletgebouw gereden, want we stonden erg ver er vanaf. Dus terwijl Rina, Ton en Ger douchte, maakte ik de ontbijttafel klaar. Toen ik even ging zitten had ik zo maar twee zwarte benen van de vliegjes. Ik (en gelukkig de anderen ook) hadden er zo genoeg van, dat we de ontbijtspullen weer inpakten en na een paar slokken jus d’orange vertrokken.

We gingen straks in Kasane wel naar een Wimpy of zo. Er was opnieuw - behalve de vele impala’s geen wild te bekennen. Vannacht wel een hyena die onder onze tent z’n klaaglied liet horen dat we geen resten hadden achter gelaten.

We reden de camping af naar de Gate. Helaas zat deze met een groot hangslot nog op slot. We gaven gas want we hadden geen zin om te wachten, alleen om uitgeschreven te worden. Al die boeken waar je gegevens in moet schrijven, geen idee wat ze er mee doen, maar voor eeuwig blijven wij op camping Ihaha CI2 staan:))

Het pad langs de Choberivier was weer zanderig en het uitzicht filmachtig mooi. Helaas ook langs het hele pad alleen maar impala’s, behalve bij één plekje, daar lag een grote krokodil. En even later nóg zo’n exemplaar, beide lagen zich op te warmen in de zon.

Omdat we vroeg waren vertrokken - 6:00 uur - waren we uiteindelijk ook vroeg in Kasane. We zochten de Wimpy, maar die hebben ze hier niet. Dan een ander ontbijtrestaurant. Alles wat we tegen kwamen was dicht. Wel een ATM, dus trokken we eerst maar weer eens wat pula’s. (wel een wachtrij van 20 man) Daarna kwamen we een tankstation tegen, dus de tanks maar weer volgegooid. 

Dan maar door naar Chobe Safari Lodge, waar we voor morgen en de dag daarna hadden gereserveerd maar dus niet voor vandaag! Gisteren gebeld of er plaats was, maar dat konden ze niet zeggen, we moesten maar langskomen. Dat deden we dus deze ochtend. En na veel bellen en kijken in de computer en op vele handgeschreven lijsten konden we uit 3 plekken kiezen. We kozen 1A, met nog net zicht op de Choberivier. Nadat we ingeschreven waren, werden we verrast met een welkomstdrankje en een ijskoud doekje. Beide hadden we hard nodig, maar wat een service en luxe na de bushbush:)

Hierna gingen we naar het restaurant om daar dan eindelijk te ontbijten. En wat voor een ontbijt! We aten misschien wel meer dan goed voor ons was na alle ontberingen van de afgelopen 4 dagen:) Terug bij de auto’s de tenten opgezet, want die waren vanmorgen kletsnat van de condens. Zo konden ze lekker drogen. Ook maar eens even de lakens en kussens eruit, zodat we vanavond weer helemaal fris naar bed kunnen.

Inmiddels was de zon vaak weg vanwege wolken - het gaat straks geheid weer regenen - maar bleef het wel weer bloedheet. Dus zwempakken aan en nu heerlijk in het zwembad afkoelen. Gelijkertijd verslagen uploaden en diverse appjes en mails lezen en beantwoorden. We hebben het er gewoon druk mee! En dat niet alleen; er zitten ook nog talloze meerkatten (blou-apen) in de bomen, die - als je even niet oplet - weglopen met alles wat los en vast zit. (vooral eten) Er is zelfs een chief wildlife hier die de hele dag met een katapult achter ze aan zit. Tegen de avond gaan we douchen en omkleden om naar het buffetdiner te gaan. Inmiddels genoten we ook nog van een prachtige zon die onderging in de Choberivier. Het diner was heerlijk. Een uitgebreid buffet met diverse voorgerechten, soepen, allerlei vleessoorten, zelfs een soort japanse plaatgerechten waar je zelf de rauwe ingrediënten verzamelt en zij ze bakken met een saus naar keuze. Ook nog heerlijke toetjes en diverse kazen. We gingen er ons aan te buiten. Het restaurant bestaat uit een grote rieten kap en verder vooral open aan de zijkanten. Gevolg hiervan is dat insecten vrij naar binnen kunnen vliegen. Omdat we nèt onder een grote kroonluchter zaten, viel het ons opeens op hoeveel zwarte spikkels we opeens op het bord hadden liggen. We hadden toen gelijk genoeg gegeten:) Bij het afrekenen vertelden we dat we morgen (dan dineren we er weer) een andere tafel wilden. We mochten op dat moment zelf kiezen welke tafel we wilden. Hierna terug bij de tenten nog koffie gezet en een paar Black Story’s gespeeld. Daarna hebben we ons te rusten gelegd. Het had deze dag hier dus toch niet geregend.